Beata Wąsowska

Ekspozycja w Muzeum Śląskim, Duda Gracz i uczniowie (1976-1982)” to niezwykła wystawa. Siedemnastu niegdysiejszych studentów wystawia po trzy prace, mistrz także trzy, powstałe w okresie, gdy w latach 1976-1982 prowadził Pracownię Malarstwa i Rysunku na Wydziale Grafiki katowickiej filii Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Wtedy był mniej więcej w tym samym wieku, w którym są obecnie jego ówcześni studenci. To pieprz tej wystawy. Zbiorowe prezentacje rzadko kiedy są udane. Ta w Muzeum Śląskim jest tej reguły wyjątkiem. Fascynuje. Wyraźnie mówi: nabazgrane nie znaczy namalowane. Prezentuje twórczość o nienagannym mistrzowskim warsztacie, szalenie różnorodną, a przecież jakąś tajemną nicią niezwykle połączoną, bardzo spójną.  Marek Skocza, Dziennik Zachodni, 2001 Read the rest of this entry »

Festiwal Polskiego Malarstwa Współczesnego. Szczecin 1996, 1998. Co dwa lata Festiwal funkcjonuje jako swego rodzaju „papierek lakmusowy”, diagnozujący kondycję tradycyjnie (ale cóż dziś właściwie znaczy to słowo???) pojmowanego malarstwa w danym momencie lub przynajmniej dający wyobrażenie o tym, co dzieje się w wielu pracowniach.

Za każdym razem dziesiątki nazwisk, setki obrazów. Dochodzi do nieoczekiwanych spotkań, niemożliwych do zaistnienia nigdzie indziej dialogów pomiędzy niezwykle różnymi twórcami, których obrazy „stykają się” ze sobą w ramach festiwalowej wystawy. Otwarta formuła szczecińskiego Festiwalu daje możliwość przyglądania się najróżniejszym trendom, kierunkom czy postawom czytelnym w krajobrazie polskiego malarstwa współczesnego – stąd owe nieoczekiwane konfrontacje figuracji z abstrakcją, twórczości bazującej na nowych mediach z tradycyjnie pojętym podejściem do iluzjonizmu, krzykliwej ekspresji z poetycką delikatnością i wyciszeniem. Read the rest of this entry »

Read the rest of this entry »

PRZEMIANA Muzeum Śląskie w Katowicach, Pałac Sztuki w Krakowie, 2002.

Najnowsze obrazy przenoszą nas już gdzie indziej. W zasadzie bliźniaczo podobne do swych sióstr sprzed chwili smukłe nieruchome postaci wkraczają w jawnie inny wymiar. Lotne metale włosów zamieniają się w jawne aureole…. Kobieta, jeszcze przed chwilą zanurzona w znaczenia “stąd”, z “teraz” zyskuje postać wabiąca już inne skojarzenia i sensy. Patrzymy na nią, gdy tuli niemowlę, jasny podłużny kształt, niepokojący w swojej kruchości. Tarcza spoza głowy, kontur bryły, oboczności kształtów w tle – wszystko wzmacnia wrażenie hieratyczności. Oto nowa Madonna. Świeci w jakimś nowym /dla tego malarstwa / geście. Co więcej – przyzywa jeszcze inne skojarzenia /konieczności?/. Bo oto widzimy ją , kiedy na imię ma inaczej. Już zwie się “Pieta”, i nie tuli, ale krzyczy czarno, bezgłośnie. Czas zatacza koło. Jakby autorka tych obrazów odczuła silną potrzebę mitu, tęsknoty, legendy i labiryntu. I była jej posłuszna. Read the rest of this entry »

Ogólnopolskie Biennale Malarstwa OGRODY 2006, Wałbrzych – Zamek Książ.

Kurator wystawy: Marzena Prokopowicz-Sawicka

Ekspozycja jest efektem wyboru jury pod przewodnictwem prof. Jozefa Hałasa. Wystawa stanowi przegląd nurtów współczesnego malarstwa, różnorodnych technik i sposobów artystycznego myślenia. W pierwszej edycji wałbrzyskiego konkursu nagrodzono obrazy wyróżniające się zdecydowanie oryginalnym ujęciem tematu, walorami malarskimi a także interesującymi rozwiązaniami warsztatowymi. Z blisko 300 prac nadesłanych przez 112 autorów, do wystawy pokonkursowej, jury zakwalifikowało 152 prace, 87 twórców. Read the rest of this entry »